Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2

23.02.2011
środa

Inteligencja starych

23 lutego 2011, środa,

Wielką wartością jest bycie młodym. To wzór życia, ideał mądrości i źródło wszelakich cnót. Młodzi mają rację, młodzi są inteligentni, przed nimi przyszłość, do nich świat należy. Niestety, wokół młodych coraz więcej ludzi starych, czyli głupszych, brzydszych, gorszych. Młodzi czują się zawiedzeni. Tyle się mówi o wartości bycia młodym, a przecież wszędzie jest starość, która rządzi i poucza. Jak z tym żyć?

Przygotowujemy uczniów do wykorzystania swojej młodości, ale nie uczymy, jak radzić sobie z wszechogarniającą starością, z kontaktowaniem się z seniorami. A problem narasta. Młodych ubywa, a starych przybywa. Po prostu epidemia. Weźmy pod uwagę nauczycieli. Stajemy się coraz starsi. W mojej szkole polonistów mamy w wieku 30 lat (najmłodsza osoba, niedawno zatrudniona), 40 (to ja, do niedawna byłem najmłodszy), 45, 55 i 65. Podobnie jest wśród innych przedmiotowców, a nawet gorzej, np. nasz najmłodszy matematyk ma 41 lat. A będzie jeszcze gorzej, gdyż wcześniejszych emerytur nie ma, więc każdy pracuje, dopóki wystarczy mu sił, choćby do siedemdziesiątki (w tym wieku nauczyciele też się trafiają). A zatem starzy uczą młodych. Właściwie coraz starsi uczą młodych, którym świat mówi, że są najważniejsi. Uczniowie nie wiedzą, jak tę naukę starców traktować. Przecież nie mogą brać jej poważnie.

Jak szara kura ma uczyć jajko, które uważa, że jest złote, brylantowe, diamentowe? Parę rzeczy trzeba wyjaśnić, inaczej cała nauka na nic. Czy starcy mogą być mądrzy? Czy seniorzy mogą być szlachetni? Czy ludzie w zaawansowanym wieku mogą być wartościowi? Czy młody zyskuje, że uczy go stary, czy raczej traci?

Wiele się dziś mówi o różnych rodzajach inteligencji. Chciałbym dodać do tych typów inteligencję starców. Jest to szczególnie wartościowy rodzaj mądrości, mianowicie oparty na doświadczeniu, tzw. inteligencja z doświadczenia. Kiedy byłem młody, potrafiłem wyczyniać różne cuda matematyczne, czym zadziwiałem nauczycielkę rachunkowości w moim liceum (chodziłem do ekonomika). Teraz ta umiejętność już mi umknęła, czyli stałem się wraz z wiekiem głupszy. Czuję jednak przypływ innego rodzaju mądrości. Otóż gdy rozwiązuję w ramach ćwiczeń umysłu jakiś test na inteligencję, to do każdego zadania mogę opowiedzieć wręcz niezliczoną liczbę historyjek. Pamiętam bowiem masę zdarzeń, które mi się kojarzą z danym problemem.

Ja to jeszcze nic, moi starsi koledzy w szkole to potrafią opowiadać. Ostatnio w gronie seniorów młodszych i starszych rozwiązywaliśmy pewien problem matematyczny. Zanim ktoś wpadł na rozwiązanie, kilkanaście osób podzieliło się z nami swoim niezwykłym doświadczeniem. Gdy został podany wynik, każdy z nas dobrze rozumiał, do czego może on być potrzebny. Opowieści pomogły to zrozumieć. Młodzi, ci piękni, mądrzy, wspaniali, bardzo często nie wiedzą, po co mają się tego czy innego przedmiotu uczyć. No cóż, to normalne. Nie mają inteligencji płynącej z doświadczenia, więc nie rozumieją, jaki jest sens jakiejś wiedzy.

Mądrość niejedno ma imię, może nazywać się Dominika czy Mateusz i mieć lat 16, ale może też nosić imię Kazimierz albo Jadwiga i mieć lat 68. Trudno uwierzyć, prawda?

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 7

Dodaj komentarz »
  1. Wierzę, że jestem mądra, chociaż już nie młoda. Jak patrzę na młodsze koleżanki, to jestem zdumiona, żę można być tak głupim. Niestety, młody nie znaczy wcale mądry.

  2. W szkołach zawodowych „zawodowcy” tworzą grupę emerycko-geriatryczną i nie ma pomysłu by to zmienić – żaden absolwent politechniki nie przyjdzie do szkoły, pracować za głodową pensję, pomimo wakacji, 18 godzin pensum, ferii i innych lukratywnych ułatwień w życiu…

  3. uczeń (podstawówka, środek lekcji): a ile pani ma lat?
    ja niezmiennie od bardzo wielu lat na to pytanie odpowiadam: 38
    uczeń: o, to dobrze, bo bałem się, że pani jest starsza

  4. Reklama
    Polityka_blog_komentarze_rec_mobile
    Polityka_blog_komentarze_rec_desktop
  5. Ja tez nie moge sie nadziwic glupocie mlodosci. I co gorsza nie przypominam sobie bym byla dawniej rownie glupia jak ta cala „inteligentna mlodziez”.
    Mam nadzieje, ze w komcu w telewizjach zagoszcza madrzy celebryci, bo przez tych mlodych musialam sie pozbyc odbiornika telewizyjnego i znam sporo ludzi 30+, ktorzy glosuja w ten sam sposob.

  6. Żyjemy w czasach kultu młodości. A młodość to tylko chwilowy żart. Puste słowa, nadmierna emocjonalność, chwilowe zrywy. Po młodości zostaje tylko kurz. Pochylmy się bardziej nad starością. Nad młodymi za dużo się ślęczy, wyrastają z tego puste celebryty klasowe.

  7. No i właśnie jest tak, że dzieciaki nie lubią starych grzybów. A sytuacja wygląda na chwilę obecną na to, że będą miały do czynienia ze starymi grzybami nagminnie 😉 Chyba, że system się zmieni, kontrakty wprowadzą, i starego grzyba będzie można wywalić ot tak z dnia na dzień, i zatrudnić kuzynkę siódma woda po kisielu 😉 Jak znam nasz kochany kraj, to tak będzie właśnie wyglądało 🙂 Gorzej, jak kuzynka będzie miała 62 lata. Mój młodszy brat miał taka niańkę. Nie za bardzo ją lubił, często chwytając się spódnicy kopał ją w kostkę 🙂 Dzieci + teatrzyk geriatrzyk, oto przyszłość polskiej oświaty, hehehe.
    Nauczyciele! Kto jeszcze nie nauczył się żyć w dżungli, to pora to zrobić! Albo za Odrę, do cywilizacji 😉

  8. Za Joanną opiszę podobną sytuację z czasów, gdy miałam TYLKO (jak mi się błędnie wydawało) 30 lat:
    Sympatyczny uczeń z własnej klasy po udanej wycieczce: „A tak się bałem po podstawówce, że będę miał w średniej szkole młodą wychowawczynię, która niczego nie zorganizuje”.

css.php